17-06-11

HAASJE OVER

abyssinian_hare.jpgJe oren, zei haar hazepa, je oren zijn net zo belangrijk  als je ogen.'

Ze hadden een tijdje haasje-over gespeeld waarbij je zo hoog mogelijk over je gehurkte speelkameraad moest springen om je dan lang op de grond uit te strekken.  Rennen mocht niet.  Liggen.  Springen. Hurken. Springen. Liggen.

Hazelhaas hoorde haar hazepa Hazelain over haar heen zoeven.  Wat kon hij hoog springen.  Het leek wel vliegen.

Natuurlijk moest hij een gekke smoel trekken toen het haar beurt was.  Hazen kunnen hun lippen achteruit trekken zodat hun scherpe voortanden zichtbaar worden.  Dat doen ze alleen in hazengezelschap.  Het is een gek gezicht zo'n extra lachende haas, zeker als die bekkentrekker dan ook nog eens je vader is.

Hazelhaas wilde zich met al haar jongehaaskrachten afduwen, maar bleef boven haar hazepa hangen en plofte dan op hem neer.

'Het regent Hazelhaasjes,' riep hij.  Ze rolden over het klaverveld .

'Jij bent het!' riep Hazelhaas.  Haasje-over werd nu haasje-tik.  Het was een prachtig spelletje om je hazenkoers te trainen. Hazen zijn meesters in het plotseling koerswijzigen. Dat maakt het hun achtervolgers erg moeilijk. Later lagen ze samen uit te hijgen achter de rietbundels van het meer.Hare.jpg

Het eerste daglicht kroop over het water.

'De Nachthaas giet het maanlicht over het water,' zei Hazelain.

'In alle hoekjes van het grote hazengedoe kruipt hij weg,' antwoordde Hazelhaas.

Hazepa keek haar lang aan.

'Jij bent een bijzondere haas.  Je hebt sterretjes in je ogen.'

Hazen met sterretjes in hun ogen waren dromers en vertellers.  Sommigen beweerden dat ze in de toekomst konden kijken.  Maar dat is een vroegere menselijke redenering die hazen graag hebben overgenomen.

Voor hazen is het verleden en de toekomst niet zo belangrijk.  Ze houden vooral van het nu,  zoals een lang uitgerokken haas die van gisteren naar morgen springt.  Een sprong die nooit begon en nooit zal eindigen.

'Als je na een lang hazenleven tot bij de Nachthaas bent gesprongen ben je uit de tijd,' had Hazefie verteld.

'Misschien kom je dan terug in het grote Hazengedoe als pas geboren haasje.  Stel je voor dat je een eeuwig durende kring maakt.'

'Stel je voor...' herhaalde haar hazema.

'Stel je voor...' had ook haar hazepa gezegd toen hij het verhaal hoorde.

'Dan krijg je telkens andere namen.  Iedere haas is een haas met duizend namen! Of zou Hazelhaas mijn allereerste naam zijn?

16:51 Gepost door olivia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-06-11

HET GEHEIM VAN 'DICHTBIJ'

hare-8257.jpg

Wat zag Hazelhaas toen ze met open ogen geboren werd? De donkere ogen van haar moeder Hazefie zag ze, en daarachter de grote volle maan.

Boven hen ritselde de hazelstruik.  Naast haar lagen drie donzige hoopjes.  Drie jongens en een meisje, zouden de mensen zeggen. Hazen vinden dat jongen- of meisje-zijn niet zo belangrijk.  Je bent een haas.  Je geeft leven, je krijgt leven.  Je leeft.

Als je klein bent, drink je moedermelk.  Hazema likt je haartjes recht, schikt het nest en gaat dan een beetje verder liggen.  Hazen hebben immers geen geur als ze geboren worden.  Een hazema wil haar geur niet op de kleintjes overbrengen. Dat trekt vossen, dassen en andere gevaarlijke dieren aan.

Maar Hazelhaas herkent Hazefie's geur uit duizend andere geuren.  Ze drukt zich graag tegen haar aan, zoals ze graag dicht bij haar broertjes kruipt.  Hazema ruikt naar klaver en koolblad, naar paardenbloembloesem en hoefblad.  Naar de lucht eens het flink heeft geregend en de druppels uit de bomen lekken.

Net voor ze wil slapen kijkt Hazelhaas naar hazema. Haar lange oren liggen plat op haar rug.  Haar ogen zijn dicht. Maar kraakt er een takje dan is ze klaar wakker, fixeert ze de plaats vanwaar het geluid kwam en snuift ze de geuren die de wind meebrengt. Legt ze haar oren weer op haar rug, dan weet Hazelhaas dat ze veilig kan inslapen.

Al ligt haar hazema niet naast haar, toch voelt Hazelhaas haar zachte pels, haar kriebelende snorharen, haar warme adem.

Dichtbij is een vreemd woord, denkt ze.  Of je nu echt dicht bij iemand bent, of verder weg naar iemand verlangt, toch voel je je in beide gevallen dichtbij. En graas je klaver op de helling, ver van huis, dan brengt de geur van klaver je dichtbij je hazema.  Zo durf je beetje bij beetje verder van haar weggaan. Hoe ver je ook huppelt, je hebt je hazema steeds dichtbij.  In je hoofd.  In je hazenhart.

17:00 Gepost door olivia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-05-11

HAZELHAAS KIJKT NAAR DE MAAN

phases_de_la_lune-82100.jpg

 

Hazelhaas, zei hazema Hazefie, je bent een dubbele gelukshaas.  Je bent met volle maan onder een hazelaar geboren.

Het was een prachtige nacht.  De bijna volle maan sprenkelde doorzichtig blauw licht over het dal.

Wonen er ook hazen op de maan, vroeg Hazelhaas.

Sommigen beweren dat de Nachthaas er een leger heeft.  De Nachthaas zorgt voor je mooie dromen. Overdag is hij onzichtbaar, dan springt hij rond in je hoofd.  Daarom droom je.

Hazen slapen meestal overdag, al zijn er dagen dat ze van geen slapen willen weten.  Je voelt je onrustig.  Je wilt op avontuur, maar je weet niet waar het avontuur zich verborgen heeft.

lune2moyen.jpgAan de donkere kant van de maan huist de Angsthaas. Hij bezorgt je kwade dromen. Hij is zo zwart als de zwarte kant van de maan.  Alleen zijn ogen lichten donkergroen op.  Dat beweren tenminste hazen die op het nippertje aan de dood zijn ontsnapt en in de ogen van de Angsthaas hebben gekeken, of hazen die met een klein hazenhart zijn geboren.

Hoe komt de Nacht- en de Angsthaas van de maan in mijn hoofd, ma?

Met een toversprong, Hazelhaas. Vertellers brengen hen mee in hun verhalen.  Soms zie je hazen wel eens met hun koppen schudden.  Zo proberen ze hun nare dromen te verdrijven. Langs je lange oren verlaten ze je hoofd, blijven ze even aan de takken van het struikgewas hangen en vliegen daarna als donkere nachtvlinders (motten) terug naar de achterkant van de maan.

Maar dan schud je misschien je mooie dromen ook uit je hoofd, ma.

Kijk, antwoordde Hazema.  Als je hevig 'neen-schudt' dan vliegen alleen de boze dromen uit je hersenpan, en wie ja-schudt die zwiert zijn mooie dromen gewoon door elkaar.  Het worden weer nieuwe mooie dromen.  Mooie dromen kun je niet wegschudden.

la lune  nuit.jpg
Kunnen gewone hazen ook naar de maan?

Hazefie, de hazema van Hazelhaas zweeg.

Ze herhaalde haar vraag.

Tja, zei Hazefie, ik denk dat je naar de grote Nachthaas kunt, maar dan ben je meestal oud en heb je alles meegemaakt wat je in het Grote Grasgedoe kunt meemaken.

Je hoorde Hazelhaas denken.

Is Hazemoeki naar de Nachthaas gegaan?

Hazemoeki was de ma van Hazomi die op haar beurt de moeder van Hazefie was.

Hazefie knikte.

Ik denk het wel, Hazelhaas. 

Kunnen we haar zien?

Als het volle maan is mag je naar alle hazen wuiven die naar de Grote Nachthaas zijn vertrokken. Wij zien hen niet, maar zij kunnen ons wel zien.

Zou Hazemoeki mij herkennen? Ze heeft me nooit gezien in het Grote Grasgedoe.

Wees maar zeker dat ze je herkent.  Eens je bij de Nachthaas woont, weet je veel meer dan de hazen van hier en daar. Bij de Nachthaas kijk je met de ogen van het heldere licht. Je hoeft maar te glimlachen en Hazemoeki weet dat je mijn Hazelhaasje bent.

Als het volle maan is, wil ik de hele nacht glimlachen, Hazema. Kijk, zo. Ze toonde haar allerliefste glimlach.

Met zo'n mooie glimlach, herkent ze je dadelijk, weet ze dat jij Hazelhaas bent, het haasje van Hazefie die op haar beurt de haas van Hazemie is, jouw hazomi, en Hazemie was en is het kind van Hazemoeki.

hare-baby_7487.jpg
Iedereen hangt aan elkaar, ma.

Juist. Zoals de nacht en de dag samenhangen, de tijd van eten en de tijd van slapen, de zachte klaver en de harde schors, zo hangen ook de hazen van vroeger en nu aan elkaar.  De hazen van ooit, worden hazen van altijd.  Vergeet dat nooit.

Neen, ma, zei Hazelhaas.  Dat vergeet ik nooit.

 

 

11:45 Gepost door olivia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |